فریاد: به یاد یعقوب مهرنهاد

مصاحبه هاوگزارشهای سانسور شده ی سیما

bitay — Mon, 14 Jul 2008 07:07:18 GMT

تلویزیون جمهوری اسلامی سالهاست که با فاصله گرفتن از مردم چه در افکار چه در برنامه ها و چه در سیاست ، می خواهد فضای دیگری را در باورها و اعتقادات مردم بگنجاند .برکسی پوشیده نیست که سیمای آمرانه ی جمهوری اسلامی با بکاربردن الفاظ خاص سعی در آموزش جور دیگری از حرف زدن را به مردم د ارد .آنهم مردم کوچه و بازار و همانهایی که بیشتر ساعاتشان را با تلویزیون می گذرانند و به نوعی آموزش دیده ی سیمای جمهوری اسلامی می شوند.تلویزیون سالهاست که این حالت خشکه مذهبی و فرمایشی بودن خود را در همه جنبه ها به اجرا در آورده، از اخبار دستکاری شده در جهت هدف خود،تا مصاحبه های ساختگی و پیش نویس شده و اجراهای زنده ی سناریو دار(!). روزی نیست که ننبینیم در کوچه و خیابان برای مصاحبه چقدر به فرد آموزش می دهند تا همانها را تکرار کند بلکه مقبول درگاه حضرات بیافتد و باور کنند که مملکت در کمال آرامش و طبق خواسته های آنان پیش می رود. و سرانجام از دل همه ی این باورهای ریاکارانه در دل مردم چیزی به شکل ریس جمهوری کنونی در بیاید.

ریشه های رشد یافته ی ریا و بی اطلاعی در دل جامعه از همین مردم در مصاحبه هاییکه گرفته می شود بیشتر نمود پیدا می کند آنهم مصاحبه هایی که علی رغم تمامی هماهنگیها ی از پیش انجام شده با مردم طبق خواسته های دست اندرکاران صورت نمی پذیرد و به جایی می رود که سرانجام از مصاحبه حذف می شود. چرا که سالها طوطی وار آموزش دیدن و گسترش ریا و دورویی چیزی بیشتر از این نمی تواند بیافریندو آنهم در قشری که از طبقه فرودست هستند . کسی نیست به عوامل این گزارشها و مصاحبه ها بگوید که چه اصراری دارید که مردم با ادبیات شما صحبت کنند و از کلمات قلمبه سلمبه ای که معنی آنرا هم نمیدانند استفاده کنند.و چقدر زشت است مردمی که در جلوی دوربین هم چیزی ندارند و جز کلمات حفظ شده از فرط تماشا . مردم ریاکاری که جلوی دوربین چیز دیگری می گویند تا حتمن تصاویرشان پخش شود. از این دست صحنه های حذف شده در مصاحبه های سیما زیادند اما این اواخر یک مجموعه از گزارشات حذفی سیما به دستم رسید که دوستی محض خنده و تفریح در اختیارم قرار داد . بعد از دیدن این تکه فیلمهای واقعی و بعضن خنده های مکرر از ته دل گریستم بر عمق جهل و جور !

این فیلم را حتمن دانلود کرده و ببینید .تا باور کنید چرا احمدی نژاد به دور بعدی انتخابات امیدوار است.

مصاحبه توسط دوربین شبکه تهران برنامه در استان گرفته شده آنهم قبل از انتخابات ریاست جمهوری دوره نهم (سه سال پیش)

پی نوشت : ۲۹-۴-۸۷

یک هفته ای وقت صرف شد تا در این خاموشیهای برق و کندی بیش از حد اینترنت هر بار سعی ام برای آپلود فیلم روی یو تیوب بی نتیجه ماند دست آخر فیلم را برای دانلود مجبور شدم بگذارم.

لینک دانلود

http://rapidshare.com/files/130342705/interview-tehran_election_for_27-3-84.avi.html

به یاری سر بزنید و برای برگشتن خاتمی رای و نظر بدید.من هم امیدوارم !

پی نوشت دوم ۳۰-۴-۸۷ :

توی این چند روز این فیلم خیلی جاها کار شده اما اغلب کسی نه اسمی برده نه مطلب رو گذاشته . حتی کسی هم بهم خیر نداده که کجا مطلب رو دیده اما خب بازم دست لطیف و رضا درد نکنه که خبر بهم دادن . راستی فیلم رو هم یکی روی یوتیوب گذاشته ،شما هم ببینید . من بازم از این تیکه ها دارم و همه با کیفیت عالی هستن که به لحاظ اندازه و حجم برای آپلود مناسب نیستند.

تاریخ معاصر هر روز کمتر از دیروز

bitay — Sat, 28 Jun 2008 16:49:18 GMT

یک هفته پیش علی کلایی نویسنده وبلاگ نوای نی مطلبی در مورد سی خرداد سال ۱۳۶۰ نوشته بود و از ان به عنوان یک روز مگو یاد کرده بود . این مطلب باعث شد که در نامه ای جواب زیر را برایش بنویسم و بی ربط نیست اگر این روزها خوانده شود. اصل مطلب علی کلایی را بخوانید تا بهتر اشارات و ارجاعات جواب را دنبال کنید.

علی جان ، خوبست که این کتاب توانسته در ایران ترجمه و اجازه ی چاپ بگیرد. من مطمئنم اگر یک ایرانی این کتاب را می نوشت هرگز امکان چاپ آن بدست نمی آمد و شاید هم نویسنده ی کتاب مورد تعقیب یا بازداشت قرار می گرفت . اما خوشبختانه یا بدبختانه از سی سال پیش به این طرف ما خودمان را توسط نوشته های خارجیان میشناسیم و تحلیلها و گزارشات آنها از ایران درواقع برایمان تنها اثرهای قابل اعتماد است.و بماند که ناشر هم با نوشتن چند خطی مبنی بر نداشتن سهمی در اندیشه های این نویسندگان خارجی در ابتدای کتاب، اول از همه چیز خود را از هر اتهامی مبرا می کند و به جمهوری اسلامی به ناچار اعلام حقانیت در روایات تاریخی می دهد.ما خوانندگان هم می دانیم که همه ی اینها شبیه همان اعترافات اجباریست که در بازداشتگاه و زندان از ما اخذ می شود. اما باور کن اگر سیصد سال از حکومت جمهوری اسلامی می گذشت و این کتاب چاپ نمی شد هیچ کسی نمی توانست در مطبوعات تاریخ مگوی آن روز را باز کند . چرا که ما شاهد هستیم که در یک ده سال گذشته چه سیری را وقایعی چون قتلهای زنجیره ای در روزنامه طی کرده اند و دیده ایم که چگونه سعید امامی عامل قتلها و امربر شاه کلید و عالیجنابان به سعید امامی عوامل موساد و بعد به سعید امامی شهید تغییر پیدا کرد و حالا هم نام بردن از سعید امامی در مطبوعات و بازخوانی وقایع نه چندان دور و آشکار چند سال گذشته جزو خطوط قرمز محسوب می شود.پس می بینی که حتی چیز به این واضحی و به این نزدیکی ( از نظر زمان اتفاق) چقدر سریع قلب می شود و وارونه بیان می گردد. چرا که قدرت حاکم موافق تحریف وقایع به نفع خود است.در مورد سی سال پیش هم همین طور . اگر کسی از روزهای تیربار و اعدام و تظاهرات بعد انقلاب و کارهای مجاهدین خلق و ملی – مذهبی و نهضت آزادی و امثالهم که حالا مطرود حکومت وقت هستند بگوید کارش بازی با آتش است و سرانجامش ناپیدا!

ضمنن نباید از یاد برد که تاریخ معاصر ایران لااقل از زمان مشروطه به این سمت که نقشهای سیاسی روز (مثل مجلس و وزارت واینها) باب شد؛ تقربیا جمهوری اسلامی هر چن سال به چند سال نسخه ای جدید و ویرایش شده از تاریخ فعلی را ارائه کرده است.( بماند که تاریخ از زمان حکومت صفویه به بعد در ایران به طور جدی یکسویه و به نفع یک جریان خاص (که هر دو میدانیم ) اجازه چاپ می گیرد).و حتی این تحریف تاریخ در مورد سالهای خوش و شاد این مردم در زمان حکومت شاه را هم در بر میگیرد . آنچه در تاریخ رسمی و فعلی از آن روزگار می خوانیم کمتر حقیقتی با روزگاری دارد که پدران ما در آن می زیسته اند و هنوز هم به یاد دارند.پس وقتی تاریخ مردم کوچه و بازار این مملکت (پدرانمان)مطابق نظر قدرت تغییر یابد جای شکی نمی ماند که تاریخ بعد هم تغییر یافته . (کتاب 1984 را بخاطر بیاور که وزارت فرهنگ هر روز در حال چاپ کتابهاب جدید و نابودی کتابهای قدیمی و آثار اشخاص از حزب رانده شده بود ، و در ایران هنوز که هنوز است در هر چند سال تحصیلی حتی همین کتابهای تاریخ معاصرش چندین بار عوض شده و بازنویسی شده اند!).مطمئنا روزنامه ها و وقایع چاپ شده اوایل انقلاب اگر مورد بررسی بیشتر قرار گیرند هزاران صفحه کتاب و مقاله می شود در موردشان نوشت و بحث کرد . اما هنوز این تاریخ سی سال گذشته برای نظام جزو اسرار محسوب می شود و مایل نیست کسی بداند که چگونه پایه های قدرت خود را استحکام بخشیده (، اما تا دلتان بخواهد از رضا خان مطلب هست که به خوردتان بدهد که چگونه به قدرت رسید و همه را از قدرت برکنار کرد!حرف از رضاخان قلدر فقط مجاز است به شرط آنکه مدرس قدرتمند و دانا جلوه گر شودو بقیه غیرمجاز). چرا که هنوزاز سفتی پایه خود اطمینانی ندارند و از لرزه هایی که جوانانی چون من و تو با افکارشان بر این پایه ها می اندازند در خلوت می ترسند.

پی نوشت :

این مطلب در وبلاگ نوای نی نیز منتشر شده.

بلاگفا زیر سایه ی سنگین امنیتی

bitay — Wed, 25 Jun 2008 07:58:18 GMT

از دوماه پیش دسترسی به کامنتدونی بلاگفا محدود شد و کسانیکه از طریق فیلترشکن ها به وبلاگهای بلاگفا دست پیدا می کردند دیگر نتوانستند کامنتی بگذارند .اما از دیروز بلاگفا امکان دیدن صفحات وبلاگهای فیلتر شده را با استفاده از فیلترشکن ممنوع کرده و کلن صفحات فیلترشده با فیلترشکن (نظیر اولتراسورف و فری گیت ) امکان بازدید ندارند.

با توجه به دستگیریهای سال گذشته ی صاحبان پرشین بلاگ ادامه فعالیتهای امنیتی روی سرویس دهنده ی وبلاگها مورد حدس بود و امروزه با این محدودیتهای ایجاد شده و صحبتهای سپاهیان و آموزش پرورشیها مبنی بر اینکه وبلاگها عوامل خطرناک و مخرب هستند .معلوم میشود که فعالیت در وبلاگهای سرویس دهنده ی فارسی تهدید چند باره برای بلاگرها است چه برسد که حالا حتی دسترسی محدود هم ممنوع شده است.

مدتهاست روی عزیمت به یک سرویس دهنده ی دیگر هستم تا از این سایه ی امنیتی بلاگفا راحت شوم و حالا باید این کار را سرعت ببخشم.

من و شب بیداری برای سریال LOST

bitay — Fri, 20 Jun 2008 17:47:18 GMT

از دو ماه پیش دیدن سریال LOST را که شروع کردم و با توجه به حجم درسها و کارم نمی توانستم به آن زیاد وقت بگذارم و اما در این چند هفته ی اخیر آنقدر شبها را تا صبح پای دین این سریال به سر بردم که صبحا برای رفتن به شرکت بی رمق بوده ام.سریالی که تا این حد توانسته مرا مجذوب خود کرده باشد و همچنان بی تابی میکنم برای دیدن باقی قسمتهای ساخته نشده اش می بایست چیزی فراتر از تصور بوده باشد چراکه در این اوضاع کسادی داستان سرایی و موضوع ، ساخت سریالی پر از مفاهیم فلسفی با مایه های ابهام و رازآلودگی و دلهره و معنویت و انسانیت واقعن شاهکاریست که کمتر می شود پیدا کرد.

فلسفه انداخته شدن در این دنیا ازهمان لحظات اول تصاویر سریال تا آخر با ماست و شناخت این سرزمین ناشناخته و رام کردن آن، سیر زندگی از گذشته تا امروز همه ی نیاکان ماست . رازالودگی و دلهره های آن هم جنبه های معرفتی اش را می سازند و گذشتن از بحرانها انسانیت و معنویت را آموزش می دهند . هنرمندی آنجاست که همه ی اینها در قالب یک داستان امروزی و باورپذیر به نمایش در می آید و ضمنا از لحاظ هنرهای تصویری هم چیزی کم ندارد. زمان تلف شده در سریال وجود ندارد ودر هر داستان توامان چند داستان در حال روایت شدن هستند .داستانهایی در گذشته و حال. در زمان اکنون .

پی نوشت:

پیشنهاد:دوستان عزیز بشتابید!

دستگیری برای نشست فرهنگی

bitay — Thu, 12 Jun 2008 20:02:18 GMT

آیدا سعادت نویسنده وبلاگ پرگاس را امروز با هشت نفر دیگر غیر قانونی بازداشت کردند آنهم جلوی گالری ابریشم! اصل خبر

عکسها و اسامی بازداشت شدگان

وبلاگ ایجاد شده ی دوستان آیدا سعادت برایش

آخرین خبر - خبر خوش ۲۴/۳/۸۷ ساعت دوازده و نیم ظهر :

همگی آزاد شدند! ( به نقل از وارش آسیه امینی)

بیست و دوم خرداد : روز برابری خواهان

bitay — Mon, 09 Jun 2008 19:14:18 GMT

چه کسی می خواهد من و تو ما نشویم؟

خانه اش ویران باد!

بیست و دوم خرداد ، سومین سال تولد جنبش فراگیر زنان این سرزمین است. جنبشی که با همه ی شلاقهایی که بر خود دیده همچنان پیشتاز جنبش های امروز این سرزمین خفقان گرفته ی استبدادیست .

بیست و دوم خرداد همان روز زنانی است که نترسیدند خود باشند و فریاد هستی خود باشند. و فریاد برابری خواهانه خود را حتی در زندانهای نامردان قدرت به همه برسانند. و با همه ی این سختیها باز با پشتکار هر چه بیشتر راه پر پیچ و خم خود را جلو می برند .

جنبش زنان ایران کاملن به صورت خودجوش پاگرفت و در شرایظی ابراز وجود کرد که دیگر دولت اصلاحاتی نمانده بود که شاید بشود با تکیه بر اصول گفت و گو و آزادی بیان کاری کرد .اما در اولین سال خود توانست تجمعی را با هزاران زن در میدان هفت تیر ترتیب دهد که با توجه به شکل گیری جنبش و اینکه فراخوان این تجمع فقط به صورت وبلاگی اعلام شده بود ، توانست علاقمندان را به طور عملی گرد هم بیاورد که حتی اغلب این افراد ارتباطی با هسته ی جنبش نداشتند و فقط حس یکی بودن اندیشه هایشان بود که توانسته بود آنها را به حمایت برانگیزد.چیزی که اربابان قدرت هم هزاران بار در تعجب از کار ما بودند این بود که بدون هیچ مزدی ما فعالیت میکنیم و حتی ارتباط نزدیک هم برایمان (به صورت آموزش) وجود نداشته و در عجب بودند از قدرت زنانی که توانسته اند اینچنین هم نوعان خود را به برابری خواهی دعوت کنند ، چرا با گذشت نزدیک سی سال از در درست گرفتن همه ی قدرت بازهم نتوانسته بودند افکار خود را به ما تزریق کنند و در پوشش یک انتخابات هم که شده ما را متحد خویش کنندو آنوقت زنان جنبشی خود جوش را پدید آورده اند که همه آن را از خود می دانند و حتی از دستگیری و هزینه دادن نمی ترسند و بر راه خود مصمم تر می شوند.

و ما همچنان بر راه خود ایستاده ایم.

پی نوشت:

- دو سال پیش در چنین روزی به همراه هفتاد و چند زن دیگر در میدان هفت تیر به میهمانی تواب سازی اوین رفتم چون می خواستیم بانگ هستی خود باشیم . این اتفاق باعث شد که نیروی بالقوه من در این مسیر بالفعل برسد.

از آن خاطرات دستگیری و اوین زیاد نوشته ام ، همچنین از دوستان عزیزی که در اوین پیدا کرده ام ، اما فاطمه ،که در سلولمان دخترم صدایش می کردم، دختر هیجده ساله عزیزم که هرکجا هست به سلامت باشد برای من عزیزی بود که جوانی پرشور خودم را برایم مجسم می نمود و آن شبهای تلخ اوین را شیطنتهایش برایم جاویدان کرده هر چند بعد آزادی نتوانستم پیدایش کنم . برایش می نویسم که همچنان دوستش دارم و امیدوارم روزی هر جای این آسمان آبی هم که شده موفق ببینمش .

- ویدیوی واقعی تجمع بیست و دوم خرداد سال هشتاد و پنج که بیش از هفتاد نفر دستگیر شدند.

- سایت تغیر برای برابری

مطالب مرتبط قبلی از همین قلم :

- تبرئه ماموران انتظامی تجمع 22 خرداد 85 در میدان هفت تیر (ضارب زنان)

- خودکشی؟!

- برای مریم ضیا و دلارام علی

- به نام استبداد به کام ولایت

- به مسیح عزیزم

- تحقیر در ایران تحسین در کن

- 22 خرداد ! من بازهم در مسیر خود ایستاده ام!

- روز کارگر، روز معلم...

- حکمهای سنگین دوستانم!

قطعه سی و سه بهشت زهرا

bitay — Sat, 07 Jun 2008 08:52:18 GMT

در این آفتاب تموز تابستانی با دوست عزیزی به سمت گورستان تهران می رویم تا از کنار مردگان به آن آرامشی که از سکوت می توان یافت برسیم. مدتهاست که از فضای سرد گورستان دوری می کنم و آخرین روزها که آمدم یادم هست که قطعه ای متعلق به جان باختگان سالهای پنجاه و دو تا پنجاه و چهار گروهای چپگرا در حال نابودی بود و دورتادور آن قطعه دیواری به ارتفاع یک و نیم متر کشیده بودند و پارچه نوشته ای بود که اعلام می کرد این قطعه با تمام ساکنان خوابش دیری نخواهد پایید . تمامی درختان برافراشته را از کنه بریده بودند و خرابه ای شده بود آنجا همچون برهوت.

آن روزها می شنیدم که قرار است با مردگان چپگرا همان بکنند که با جاویدانهای خاوران کرده اند . می ترسیدم و هزاران بار آرزو می کردم که نتوانند . امروز که به آنجا رفتم و اولین بار بود توانستم آزادانه به سراغ آنها بروم . قطعه سی و سوم همچنان پا برجاست . دیوار جداکننده قطعه برداشته شده و آن برهوت به آن خشکی گذشته نیست . هرجایی که شده یک بته ای کاشته اند که به زور عمرشان به یک سال میرسد . اما همچنان فضا خشن است. آرام داخل می شوم . سنگهای سیاه گورها را می خوانم تا شاید نامهای آشنایی مرا به خود جلب کند . هر از چند گور می بینم که روی گورهایی سیمان کشیده شده و سنگ قبر مشخص نیست .آنقدر این جور گورهای مخفی شده زیادند که حیرت می کنم . از دور گوری خودنمایی میکند . یک دسته گل رز سرخ رویش عاشقانه ترین چیزی بود که می توانستم در آنجا بیابم،به سویش رفتم و این جایی نمی توانست باشد جز مدفن خسرو گلسرخی . زنده باد کسانیکه نگذاشتند این گور هم زیر سیمانهای کینه ناپدید شود . کرامت دانشیان هم در ردیف پایینی است .از سنگ قبر کاملن نوی آنها معلوم است علاقمندان این دو عزیز به هر مشقتی که بوده بر تمامی ترسها غلبه کرده اند و نگذاشته اند آن شود که در بیدادگاه ها بر خاورانی ها رفته .

در حوالی آنها چند تا علامت لاله می بینم و پرچم جمهوری اسلامی و سنگ قبرهای نویی که روی آنها برای مردگان سال پنجاه و دو نوشته شهید. حالا می فهمم که چرا این قطعه کاملن ویران نشده و فقط مبارزان چپ را مثلن ناپدید کرده اند که البته بیشتر جلوه می کنند. اما بیش از هر چیز خوشحالم که به هر جهتی که بوده نتوانستند جمع آن چپگراهایی را که روزی با هم می جنگیدند را در گور هم از هم جدا کنند حتی اگر سنگ نوشته هایشان را آتش کینه ی سپاهیان خورده باشد.

پی نوشت :

نادر ابراهیمی را در همین روزهای پوچ از دست دادیم . نادر ابراهیمی برای من همیشه سوزعشق بوده و هست و اولین بارکتابهایش را در روزهای عاشقی خواندم و دیگر نتوانستم از خود دورش کنم. بعدها دوباره در وبلاگها بی بی مهتاب عزیزم را دیدم که دوستش دارد و گاهی از کتابهای او چیزی در وبلاگش می گذاشت که بی نهایت برایم دوست داشتنی بودند .اما حالا مهتاب نمی نویسد و میخواهد برای همیشه از ایران برود . نویسنده ی محبوبش هم برای همیشه نفسش از قلم جا افتاد.من مانده ام و یک بغض و یک اشک .

کریس دی برگ مجاز

bitay — Thu, 29 May 2008 06:40:18 GMT

همانطور که انتظار می رفت و باوجود تجربه تلخ گذشته در فروش اینترنتی بلیط کنسرت شجریان بازهم افتضاحی به نام فروش اینترنتی برپا شده و مردم هنردوست این سرزمین را به ناسزاگویی بر تکنولوژی واداشته. و چون در ایران همیشه یک اتفاق بایستی به فاصله ی کم زمانی پندین و چند بار تکرار شود لذا این اتفاق نه تنها قابل پیش بینی بود بلکه در برنامهه ها آتی استاد نیز همچنان ادامه خواهد داشت . معلو م نیست کی دست اندرکارن می خواهند بفهمند استفاده از تکنولوژی برای ایجاد آرامش برای مردم است نه تحمیل هزینه و ایجاد استرس.

ضمنا از آنجاییکه استاد هم نمی خواهند با همان فخامتی که کنسرت اروپایی می دهند در ایران برنامه داشته باشند بهتر است تجربه های شیرین گذشته را به هم نریزیم و از خیر این کنسرت با یک تیم نوازنده ی جدید بگذریم .

اما در عوض برای طرفدارن موسیقی پاپ هزاران بار تبریک که توانستند با همه ی محدودیتهایی که برای اجرای کار خود داشتند جو را بشکنند و با همه توان برای برگزاری کنسرت در ایران آماده شوند. گروه آریان چند سالی بود که نمی توانست مجوز اجرای کنسرت در ایران بگیرد اما زمستان گذشته برای جشنواره فجر توانست و حالا هم که با اجرای بی نظیر آهنگ دوست داشتنی نوری تا ابدیت با جناب کریس دی برگ مژده ی کنسرت بزرگی را داده . البته کریس دی برگ خواننده ی مشهور سالهای نوجوانی بنده الان در تهران حضور دارند و دنبال کارهای کنسرت بزرگشان هستند. بازهم گلی به جمال برو بچه های پاپ . بماند که سالها جوانان ایرانی برای بلند بودن صدای آهنگ های کریس دی برگ باید به افراد کمیته جواب پس می دادند و شبی را در بازداشتگاه سپری می کردند و حالا به مدد وجود همان کمیته چی های صاحب قدرت می توانند از امر ممنوع دیروز لذت مجاز ببرند.

اصل خبر حضور کریس دی برگ در تهران ار خبرگزاری مهر و عکسهای این نشست با خبرنگاران در خبرگزاری مهر!

مطلبی که پارسال در اعتراض به فروش آن لاین بلیط کنسرت شجریان نوشتم ." من در صف مااندن را ترجیح می دهم ".

مجتمع نور باند سعید امامی

bitay — Thu, 08 May 2008 19:09:18 GMT

شمال غربی چها راه ولیعصر- طالقانی، مجتمع نور تهران به فروش می رسد. ساختمانی که سالها بود نیمه کاره رها شده بود و بنا و نمای آن متعلق به حدود یک دهه پیش هستند،حالا به فروش گذاشته شده و با سرعت هر چه تمام تر مالکینش در حال واگذاری واحدها ی مجتمع هستند. این مجتمع سالها پیش در اواخر کار خود تعلیق شد و امروز طوری افتتاح می شود که حتی یکسری از شیشه های شکسته ی نمای بیرونی آن تعویض نشده اند و مالکین خواهان فروش فوری آن هستند.

این مجتمع که بزرگترین واحد تجاری از لحاظ متراژ سطح طبقات می باشد, مجتمع همان مجتمعی است که پس از افشای قتلهای زنجیره ای معلوم شد که باند این قتلها ( باند سعید امامی) که در کنار کارهای امنیتی–تروریستی خود به فعالیتهای اقتصادی هم مشغولند و از جمله همین مجتمع که آن روزها در حال ساختش بودند.

با افشای دولت خاتمی جلوی این کار گرفته شد و عوامل آنها را از وزارت خانه ها پاکسازی نمود . اما حالا پس از گذشت ده سال دیگر نه از خاتمی و دولتش نشانی مانده که بتواند جلوی این کارها را بگیرد، نه وزارت اطلاعاتی که او بازسازی کرده بود. عناصر پاکسازی شده دوباره به قدرت بازگشته اند و همچنان بی وقفه به کارهای اقتصادی خود از جمله قاچاق گوشی موبایل ، دارو ، ... در کنار بنگاههای مسکن و ماشین خود برای امثال خاتمی در حال پرونده سازی برای محاکمه می باشند .

پی نوشت:

این روزها سخت درگیرم . امتحاناتی که قرار بود در آنها شرکت کنم به علت ایرانی بودنم منع شده ام و همه ی حواسم به رایزنی با عوامل آن است و بدی قضیه اینجاست که تا بحال به چندین جا زنگ زده ام و همه یک جواب به من داده اند و ایمیل هایم همه با یک عذر خواهی پاسخ یکجور دارند . خیلی جاها به من پیشنهاد کرده اند که با گرفتن مبلغی امتحان را می گیرند اما ملیتم را باید چیز دیگری انتخاب کنم . من به این فکر می کنم که به روز ما چی اومده؟

شادی، این معجون نایاب

bitay — Fri, 18 Apr 2008 16:55:18 GMT

بسیاری از دوستانم برای کارهایی به کشورهای برادر(!) همچون ونزوئلا و کوبا و ... که به یمن حکومت دولت نهم نصیب ما شده ، سفر می کنند و بارها شنیده ام که عوام مردم آنجا با وجود زندگی در زیر یوق استبداد بسیار به خوشی مشغولند و همه از افراد آن کشور به عنوان مردمان خوش و شاد یاد می کنند. و در مقایسه با مردم خودمان می بینیم که ما بسیار انسانهای افسرده و دور از خوشی هستیم. چند روزی هست که به فکر کردن در مورد کشورهای جهان سوم و بالاخص آندسته که زیریوق دیکتاتوریها گذران عمرمی کنند مشغولم. و نتوانسته ام برای هزاران سئوال ذهنم جوابی پیدا کنم .

بیشتر صفحات تقویم ما را روزهای عزاداری و یا شادیهای زورکی حکومتی پر کرده و کمتر توانسته فرصتی به مردم از آن خودشان بدهد . رادیو و تلویزیون هم که شبانه روز در حال پخش عذاداری به روشهای مختلف هستند . خیابانها که از گشت های ضد مردم پر شده و همه و همه چیز دست به دست هم داده اند و مردم ما سوای سوختن زیر آفتاب داغ حکومت ، از غم و اندوه هم پراند. تنها چیزی که باور دارم اینست که هم خوشحالی از ما دریغ شده و هم ما خودمان از روحیه ی شاد عاری شده ایم.

چیزی به عنوان شادی و یا روحیه ی شاد وقتی بخواهد به صورت دسته جمعی و در اجتماع مطرح شود باید به صورتی کاملن واضح خود را نشان دهد . به طور مثال وقتی صحبت از روحیه مردم هند می شود همه ی جامعه شناسان روحیات آنان را حول fiction که ریشه در باورهای مردمشان دارد معنا می کنند .و آنها را انسانهای زنده با تخیل می دانند و اینجاست که سینما برای این مردم بسیار دوست داشتنیست؛ تا آنجا که حتی فقرایشان برای سینما رفتن پول گدایی میکنند. اما در مورد روحیه قالب مردم ما نه این امر دیدنیست که نشان ازچیزی در روحیه جمعی مردم باشد و نه همانطور که در مورد کشورهای زیریوق استبداداند شادی دو وجهی دورکننده ازسیاست و زندگی بخش (ابزار قدرتمندان– راهکار مردم) وجود دارد . و ما همچنان مردمی هستیم که زنده ایم با سابقه ی طولانی در استبداد و ناخوشی. هم مقصر بوده ایم هم خودمان قصور کرده ایم !

پی نوشت:

در مورد جامعه شناسی روحیه اجتماعی هم کتاب و مقاله وچیزی پیدا نکردم که بتوانم جواب حرفهای خود را پیدا کنم و به حوالت تاریخی و از این حرفهای بدتر از گناه را هم فریب می دانم و علاقمندم که کسی در این مورد اگر چیزی میداند به من بگوید و حتی اگر مقاله ای کتابی و یا تحقیقی که بشود خواند به من معرفی کند.