بیتا یاری با وبلاگ فریاد امروز دو ساله شد. دو سال پیش بود که تصمیم گرفتم در دنیای وبلاگها خانه ای از آن سردبیری خود برپا کنم و بنویسم و بگذارم که هرآنچه این سالها فریادم را در سینه خفه شده به بیرون سرازیر شود و امروز بعد از دوسال با کمک تمام کسانی که مطالب من را مورد لطف خود قرار داده اند  و دنبال کردند به اینجا رسیدم . مطمئنا باز هم بدون دوستانم و تمامی خوانندگان می توانم باشم.

مهمتر از تولد فریاد برای من همیشه ،امروز تولد عزیزیست که در این چند سال همیشه با من همراه بوده و یکدلی اش را صمیمانه تقدیمم کرده . من در برابر تمام آن خوبیها و عشق خالص هیچ ندارم که بگویم جز اینکه هر جا هست همیشه سلامت و خرم باشد.به سلامتی دوست عزیزم که این روزها سخت او را از خود دور ساخته ام اما فراقش را هم نمیتوانم تحمل کنم و همیشه به یادش هستم.به سلامتی دوست و دوستی که از هر نوعش که باشد همیشه لذت بخش است و گرمی ده.