قبل از نوروز میخواستم در باره  فیلم سنتوری که خیلی نامردانه به میدان قاچاق تزریق  شد مطلبی بنویسم وبعد از نقد، به دلایل مجوز نگرفتن این فیلم کمی بیشتر نگاه کنم . اما فرصتی نشد و حالا هم که دیگر هر کسی دستش به تریبون مهار نشده ی دولتی می رسد تا میتواند این فیلم رامورد حمله ی یک طرفه قرار میدهد و حتی کار به جایی رسید که همین قدرتمندان افسار بریده حرفهایی را مطرح کردند که بیشتر از همه نشان داد که چقدر سرعناد با مردم خود دارند و محال است از این دل پر کینه ی آنان انصافی هم به بیرون درز کند. چرا که در کتاب واژه ی اربابان قدرت مطلقه، مردم ستیزی با نبود این کلمات است که می تواند معنی می شود.

همه ی این چند سال را که نگاه می کنیم می بینیم تا شده از رادیو و تلویزیون و روزنامه و مجله همه جا بحث بر سر اعتیاد بوده وتمامی سرمایه ها و هزینه های این مملکت مستقیم و غیر مستقیم  صرف تبلیغات برای مبارزه با آن شده و همانقدرهم در کنترل این مسئله ناتوان بوده. چرا که همه ی اینها فریبی بیشتر نیستند که در جهت تبلیغ هر چه بیشتر اعتیاد برای مافیای تجارت مرگ بکار میروند و دقیقا به همان دلیلی بکار گرفته شده اند که روی بسته های سیگار نوشته شده "مصرف سیگارمرگ انسان را نزدیکتر میکند"، و چه کسی باور نمی کند که اینها چیزی جز تبلیغ هر چه بیشتر مصرف باشد، آنهم به شیوه ی نهی؟

سالیان سال است که همه از این اعتیاد می گویند ، اما تا به حال واقعیت علل رواج اعتیاد در جامعه کمتر مورد بحث قرار گرفته؛ به این دلیل که آنهم از همان حاشیه های امنیتی برخوردار است که کسی نتوانسته به آن وارد شود و اغلب فیلمها فقط زندگی کسانی را به تصویر می کشند که قربانی قرار گرفته اند و لیکن جلاد هرگز به تصویر کشیده نشده و یا سرنخی از او پیدا نیست . دراین دوسال فیلمهای تاپ جشنواره هم موضوعشان اعتیاد بود و سعی کرده اند به نوعی تلخی زندگی قربانیان را به تصویر بکشند. آنهم دو سال پیاپی با دو فیلم که بازیگرانش تحسین شده و جایزه گرفته اند و در بیشتر مجلات صحبت بر سر آنها بوده ،بازهم چیزی نیست جز فیلمهایی در مورد اعتیاد یک قربانی .( خون بازی وعلی سنتوری) . و آن جلاد بی تصویر در این فیلمها همان قدرتی است که می خواهد از راه تجارت مرگ ، افراد کشورهای دیگر(دشمنانش)  را قربانی این امرسیاه کند و چه بهتر که جوانان خودش هم گرفتار شوند و هرچه گرفتارتر پایه های قدرت اش سفت تر.

خون بازی فیلمی است کاملن درجه یک ، با شیوه ی تصویری متفاوت ؛ اما سنتوری یک فیلم درجه دوست با حواشی داغ تر از خود سوژه . اینکه این فیلم در بازار زیر زمینی اینقدر توفیق پیدا کرد بیشتر مرهون دست همان کسانی است که فیلمش را نگذاشتند اکران عمومی پیدا کند و اگر امکان اکران سنتوری هم پیش میآمد مطمئنا صدایی از کسی بر نمیخواست که وا اسفا  به دین خدا و خود خدا توهین شده . اما وقتی فیلم توقیف شده، هر واکسیل بندی که از قحط الرجالی پایش به فرهنگ رسیده ، می تواند  پرونده ای برایش بسازد و برای خراب کردنش هر چه خواست بگوید .

مقاله ای در سایت همسر الهام (رجانیوز ) آمده بود به نام شخص آرش فهیم (که کمتر باورکردنیست که یک همچین اسم و شخصیتی باشد و اینگونه مطلب بنویسد ) و ادعا کرده بود سنتوری چه می گوید؟

به باور این شخص که (مشت نمونه ی خروار هیت حاکمه هست) مادر علی سنتوری زنی متدین و اصولگراست و نباید متهم می بود چرا که طبق قاعده ی نانوشته ای که این جماعت به ظاهر اصولگرا دارند اینست که "هر متدین از نوع خودی از هر گونه گناه واتهامی به دوراست " و اشتباه مهرجویی این است که خلاف اینرا نشان می دهد. مهرجویی با به تصویر کشیدن یک زن متدین مورد پسند حکومت خیلی ظریف نشان می دهد که، دین رحمانی که روزی میخواست همگان را از رنج برهاند چطور تحت تعالیم سخت و خشک سنت،  قصی القلب ترین انسانها را می سازد. مادری که همیشه در همه ی ادیان بزرگترین پناه فرزندان در همه حال بوده ؛ می تواند فرزندش را به اعماق بدبختی بفرستد و برای جبران مافات روضه ای ترتیب دهد و خود را در برابر دیگران مبرا از هر اشتباهی بداند .

این فیلم آینه ی تمام نمای زنانیست که خواستند گوش به حرف حکومت فرزندان خود را تربیت کنند و به گاهی که گفتند  چیزی معصیت است(!)  خود به جای خداوند دست به کار شوند و به حساب اعمال و گناهانی برسند که مقدر شده، روزی خداوند رحیم آنها راحسابرسی کند . و دست آخر هم دست به دامان توبه از برای فرزند ناخلفشان شوند.

سخنان سردار صفارهرندی که از روزنامه کیهان به وزارت ارشاد رسیده ، نشان میدهد که همان فرهنگ مرتجع و دشمن پنداری را پیشتیبانی و البته  سرهنگی می کنند که سی سال است در ساختن آن نقش داشته اند .

 پی نوشت:

این مطلب در روز آن لاین ، در اینجا پیشنهاد و معرفی شده !