بازهم برق رفت .این جمله ایست که هر روز در خیابان و تاکسی و ... می شنویم. اگرتا دیروز استرس بنزین و تورم مسکن ومواد غذایی گریبانگیر مردم بود؛ حالا مصیبت بی برقی دراین گرمای وحشتناک به آن اضافه شده تا دولت خدمتگذارهمیشه چیزی برای رسیدن به خدمت این ملت همیشه در صحنه داشته باشد. استرس کمبود برق و التهاب آن در جامعه هرروزبیشترو بیشتر می شود و مردم از هرطبقه اجتماعی با اعماق وجودشان این فاجعه را درک می کنند و برای حاکمان وقت این بهترین دستاویز شد برای رسیدن به مقاصد خودشان از جمله :

1- برای ایجاد ترس و وحشت در عموم مردم نسبت به بدتر شدن شرایط ( همانطور که  پارسال وعده ی خاموشی دادند و امسال عملی کردند . در ابتدا عنوان شد فقط ده درصد کمبود برق داریم اما در مصاحبه اخیر وزیر رقم 20 اعلام شد. اصولا دروغگو کم حافظه است. چون مشکل جای دیگریست ) تا بهتر بتوانند از این وضعیت نامساعد بهره گیری کنند. دولتهای ما همیشه فکر اینرا می کنند که چگونه میتوان مردم را درگیر در چیزی کرد که وقتشان را از بین ببرد تا خود به کارهای خود برسند .نمونه مشکل ترافیک است که همه سیاستمدران مایل به حل آن نیستند و امروز هم که دولت  با استادی خود را در این زمینه ها پشت همه ی حریفان را به خاک مالیده و تئوری هر روز یک بحران برای مردم را خوب به اجرا میگذارند .

2- آمادگی همه طبقات مردم برای پذیرش شرایط جنگی .دولت خود میداند با این دیپلماسی فاجعه بار و شرایط نامساعد اقتصادی،  بهترین راه برای فرار از اتهام بی عرضه گی ،میتواند جنگی می تواند که همه تقصیرها را بشود گردنش انداخت و نالایقی خود را در آن ماستمالی کرد.

3-چشاندن فقر و نداری و احساس نیاز  در همه مردم . تا دیروز حتی در اوج  خشکسالی مردم با نبود برق مواجه نشده بودند و سالهای جنگ را فراموششان شده بود همه ی تلاش دولت برای ایجاد شرایط آن روزگاران است که شاید بتواند با بزرگنمایی مشکلات از درآمد هنگفت نفت کمتر اسمی ببرد و هم مردم را در یک شرایط مرگ آور به تب راضی کند.

4- ایجاد خواست همگانی برای نوشتن طرح توجیهی خواسته های اتمی . تا دیروز اگر از مصارف انرژی اتمی گفته می شد، باورش کمی سنگین بود که ما با این همه سد و رود که در تولید برق دخیل هستند و نفت وگاز که  نیازهای ما را یرآورده ساخته اند ،نیاز به انرژی اتمی داریم. اما این قطعی ها ی برق همگی هدفمند در جهت  ایجاد رضایت و پشتیبانی  مردم برای ادامه کار فعالیتهای اتمی  دولت می باشند. و حالا مردم راحت تر می توانند گفته های دولتمردان در احتیاج ما به انرژی را باور کنند . یادم هست در سازمانی که کار میکردم هر وقت می خواستیم چیزجدیدی بخریم  بایستی برای راضی کردن رئیس وهیئت مدیره چند صفحه ای از مزایای آن می نوشتیم و کاربردها و نیاز خود را هم شرح می دادیم .حال اگر این خواسته کمی نامعقول بود؛ مدیر بخشمان مجبور می کرد که روی قسمت کمبودهای بخش و نیازمبرمان به آن چیز جدید را، پررنگ تر و پروپیمان تر بنویسیم و از فواید آن آنقدر بگوییم تا مدیران باور کنند که ما با خریدن آن همه ی مشکلاتمان برطرف می شود . اسم این طرح را می گذاشتند طرح تو جیهی . حالا دادن خاموشی به همه مردم ایران نشان دادن همه ی آن کمبودهای اغراق شده است و طرح توجیهی دولت درمورد خواسته های هسته ای خود.( روزی نیست که تلویزیون برنامه ای راجع به مصارف اتمی تهیه نکرده باشد وحتی به برنامه های کودک هم صفارش شده در این مورد صحبت کنند . حتی در جشنواره جوان خوارزمی هم به کسانیکه روی موارد اتمی کار کرده بودند امسال جایزه دادند .خلاصه بدجور توی بوغ شده است که نتیجه بگیرند. )

پی نوشت:

آیدا سعادت و علی کلایی  عزیز :

ممنونم که دعوتم کردید .این روزها کمی بیشتراز سابق درگیرم، اما حتمن در مورد لایحه ضد خانواده می نویسم .

(اصل خبر + عکس در خبرنامه امیرکبیر)

به همه تبریک میگم.